เปิดตำนานความเชื่อ ชีวิตติดกรรม สยามมงคล ชิมไปขลังไป คุยกับผี
» ตำนานภูตผีปีศาจ

ตุ๊กตาผี

โพสโดย : admin เมื่อ : 11 เมษายน 2555, เข้าชมแล้ว 872 ครั้ง

 

ตุ๊กตาผี !!!

 

สวัสดีแฟนคลับนิตยสารเซียนทุกท่าน เดือนนี้ก็เข้าสู่เดือนที่ร้อนที่สุดแล้วนะคะ และก็เป็นปีที่ร้อนสุดๆ เลยล่ะค่ะเรื่องดีก็คงจะเป็นการที่ท่านผู้อ่านจะได้หยุดยาวไปเล่นน้ำสงกรานต์และกลับบ้านไปรดน้ำดำหัวขอพรผู้ใหญ่ ยมทูตตัวแม่ก็จะกลับบ้านเหมือนกันค่ะ คิดถึงปู่ ย่า ตา ยาย และญาติๆ มากเลยค่ะ เด็กๆ ก็ปิดเทอมกัน ยมทูตตัวแม่ก็ขอให้ทุกท่านเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน และเดินทางโดยปลอดภัยทั้งขาไปและขากลับนะคะ

 

คุณพี่ “เสือหมอบแมวเซา” ชักชวนให้ไปเล่นสาดน้ำกับสาวๆ ที่เชียงใหม่ ที่นั่นการันตีได้เลยว่าความสนุกสุดเหวี่ยงแหงๆ บรรดาสาวๆ ก็คงจะนุ่งน้อยห่มน้อยออกมาเพ่นพ่านตามคูเมืองกันอย่างเอกเกริกเช่นทุกปี แต่ปีนี้ขออย่างเดียวไม่ควรจะมีสาวใจกล้าท้าร้อนแบบสงกรานต์ที่สีลมปีก่อนอีกนะคะ ไม่งั้นจะถ่ายคลิปซะให้เข็ด ฮ่าๆ

 

ปักษ์นี้ยมทูตตัวแม่ขอนำเรื่องราวเกี่ยวกับสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า “ตุ๊กตา” มาเล่าสู่กันฟังนะคะ ส่วนเรื่องราวจะเป็นอย่างไร ก็ให้ทุกท่านติดตามได้ในบรรทัดถัดไปเลยค่ะ

 

เด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายเกือบทุกคนจะมีตุ๊กตุ่นตุ๊กตาเป็นของตัวเอง บางคนก็จะมีตัวเก่ง ซึ่งจะรักมากเป็นพิเศษ เวลานอนจะขาดไม่ได้ ต้องเก็บไว้กอดข้างกายเสมอ ตุ๊กตามีหลายแบบ มีตุ๊กตาไม้ ตุ๊กตาผ้า ตุ๊กตาพลาสติก และอีกหลายแบบที่คนสร้างจะสามารถคิดค้นขึ้นมาได้ แล้วคุณล่ะ เคยมีตุ๊กตาเป็นของตัวเอง มั้ย?

 

“ชมพู่” เด็กน้อยผู้ยากจน อาศัยอยู่กับยายที่ทำอาชีพแกะหอยนางรมขาย บ้านที่พวกเขาอยู่เป็นบ้านก่ออิฐพนังสี่ด้าน มีห้องนอนห้องเดียว ส่วนห้องน้ำเป็นสังกะสีอยู่หลังบ้าน พื้นรอบบ้านปลูกต้นกระถินหลายต้น เพื่อเก็บไว้ขาย รายได้พอหาเลี้ยงชีพสองยายหลานไปวันๆ เท่านั้น ทุกวันตอนเช้า ชมพู่ต้องเอาเนื้อหอยนางรมกับกระถินไปส่งที่ร้านป้าอ้อย

 

“ป้าอ้อย” เป็นแม่ค้าขายอาหารทะเลใจดี ป้าอ้อยมักจะให้อาหารกลับมาให้ชมพู่และยายกินอยู่เสมอ และสนับสนุนเงินให้ชมพู่ได้เรียนหนังสือ ทำให้ชมพู่รักป้าอ้อยเหมือนแม่อีกคนหนึ่ง ซึ่งพ่อแม่แท้ๆ ของหนูน้อยชมพู่ ไม่เคยเหลียวหลังกลับมาดูแลเลย ตั้งแต่จากไปเมืองหลวง แต่ด้วยความขยันหนูน้อยชมพู่วัยเจ็ดขวบเศษ ทำให้ชาวบ้านเห็นใจและยินดีช่วยเหลือมาตลอด

 

จนวันหนึ่งแม่ของชมพู่เดินทางมาหา แม่ซื้อตุ๊กตามาให้ เป็นตุ๊กตาเด็กผู้หญิงผมทองถักเปีย ขายาว แขนยาว

 

ตัวสีเนื้อนุ่มนิ่ม สวมเสื้อสายขวางน้ำเงิน - ฟ้า นุ่งกระโปรงสีน้ำเงิน แม่ตั้งชื่อให้ตุ๊กตาตัวนี้ว่า “แคนดี้” แม่หยิบตุ๊กตายื่นให้ชมพู่แล้วพูดว่า “แฮปปี้เบิร์ธเดย์จ้ะพู่”

 

ชมพู่รับมาด้วยความดีใจ  “ขอบคุณค่ะแม่” เป็นครั้งแรกในรอบสามปีที่ชมพู่เจอแม่ และเป็นครั้งแรกที่ชมพู่รู้วันเกิดของตัวเอง “หนูเกิดวันนี้เหรอคะแม่” “ใช่แล้ว ลูกเกิดวันที่ 8 เมษา แม่ไม่เคยลืมหรอกจ้ะ” ชมพู่ยิ้มอย่างมีความสุข และเดินเอาตุ๊กตาแคนดี้ที่แม่ให้มาไปโชว์ให้คนแถวบ้านดูว่าตัวเองมีตุ๊กตา แล้วบอกกับคนอื่นอย่างภูมิใจว่าแม่ซื้อมาให้จากกรุงเทพฯ

 

พอชมพู่กลับถึงบ้านก็เห็นแม่ยื่นซองขาวให้ยาย แล้วทั้งคู่ก็มีปากเสียงกัน ชมพู่ได้ยินแว่วมากว่า “หนูจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก” แล้วแม่ก็เดินจ้ำออกมาจากบ้าน แม่เดินผ่านชมพู่ไปโดยไม่บอกลาสักคำ นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ชมพู่ได้พบแม่

 

ชมพู่เดินเข้าบ้านไปหายาย เห็นยายดูรูปในมือแล้วร้องไห้ เป็นรูปแม่ตอนเด็กๆ แต่พอยายเห็นชมพู่ ยายก็รีบปาดน้ำตาแล้วถามชมพู่ว่า “กินอะไรยังลูก” “กินแล้วค่ะยาย แม่พาไปกินร้านลุงชมมาค่ะ” ยายพยักหน้าแล้วเดินไปแกะหอยนางรมต่อหลังบ้าน

 

เช้าวันต่อมา หลังจากที่ชมพู่เอาของไปส่งร้านป้าอ้อยแล้ว ก็นำกับข้าวมากฝากยาย พอชมพู่เปิดประตูบ้าน “ยาย!” ยายนอนจมกองเลือด ในอ้อมกอดยายมีตุ๊กตาที่แม่ให้ชมพู่ไว้

 

“ช่วยด้วยๆๆๆ” ชมพู่ตะโกนเรียกคุณลุงข้างบ้าน แล้วเรียกลูกชายมาช่วยพายายของชมพู่ไปโรงพยาบาล แต่ไม่ทันแล้ว ยายสิ้นลมแล้ว

 

งานศพของยาย ป้าอ้อยช่วยจัดการงานศพให้เป็นอย่างดี แล้วให้ลูกสาวมานอนเป็นเพื่อนชมพู่  แต่แล้ววันต่อมา เจ้าของที่ก็มาไล่ชมพู่ออกจากบ้าน แล้วให้เหตุผลว่า “แม่แกขายเอาเงินชดเชยไปแล้ว ฉันจะเอาที่ทำรีสอร์ท ฉันทำเงินได้มากกว่าเอาให้พวกแกเช่าเป็นไหนๆ”

 

ชมพู่พูดอะไรไม่ออก เธอได้แต่ร้องไห้ ก็มีแต่ป้าอ้อยและลูกสาวคอยปลอบใจ ตอนนี้หนูน้อยชมพู่ไร้ที่ซุกหัวนอน แต่ป้าอ้อยก็รับชมพู่ไปเป็นลูกบุญธรรม

 

ชมพู่นอนในห้องพี่อร ลูกสาวป้าอ้อย ซึ่งตอนนี้ไปเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยต่างจังหวัด จะกลับมาประมาณเดือนละครั้ง ในขณะที่ชมพู่นอนอยู่ พี่อรซึ่งกลับดึกเพราะเพิ่งกลับจากมหาวิทยาลัย เปิดประตูห้องมาก็ร้องลั่นบ้าน

 

“กรี๊ด!!!” ชมพู่สะดุ้งตกใจตื่น ป้าอ้อยก็วิ่งมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น “ยาย...ยายมา” พอได้สติพี่อรก็เล่าให้ป้าอ้อยฟังว่าเห็นยายกำลังนั่งลูบหัวชมพู่ที่กำลังหลับอยู่ แต่พอเข้าไปดูในห้องก็เห็นเป็นตุ๊กตาแคนดี้นั่งอยู่ ป้าอ้อยให้เหตุผลว่าพี่อรคงจะตาฝาดไปเอง

 

หลายวันต่อมาป้าอ้อยเปิดห้องไปดูชมพู่ แต่ก็เจอเข้ากับชมพู่ที่นอนกอดยายอยู่ ป้าอ้อยรีบปิดห้องเดินกลับไปสวดมนต์แล้วนอนทันที

 

ตอนเช้าหลังจากป้าอ้อยกลับมาจากวัดก็เลยคุยกับชมพู่เรื่องยายกับตุ๊กตา “ยายมีห่วงอยู่นะลูก ลูกกลับไปบอกยายที่บ้านว่าไม่ต้องห่วงหนูแล้วนะ แล้วเอาตุ๊กตาตัวนี้ไปคืนที่บ้านนะ เหมือนเอายายกลับไปอยู่ที่บ้าน ฝังไว้ตรงที่ๆ ยายรักนะลูก” “แต่ตุ๊กตาของหนู” “นี่ไง ป้าซื้อมาให้ใหม่แล้วลูก ตัวใหญ่กอดสบายนะ” ชมพู่ดีใจมาก เธอรับมากอด แต่ก็อดมองแคนดี้อย่างเสียดายไม่ได้

 

แล้วชมพู่ก็ทำตามที่ป้าอ้อยบอก ชมพู่ขุดดินตรงใต้ต้นกระถินที่ยายปลูก ฝังตุ๊กตาแคนดี้ไว้  แล้วบอกกับยายว่า “ยายจ๋า พู่รักยายนะ ยายอย่าห่วงหนูอีกเลย ป้าอ้อยดูแลหนูดีมาก หนูไปก่อนนะยาย” ชมพู่จากมาทั้งน้ำตา

 

หลังจากนั้นปีกว่า เจ้าของที่ก็มาจัดแจงที่ดินเพื่อทำรีสอร์ท ชาวบ้านแถวนั้นต้องขายที่ดินกันหมด เพราะโดนไล่ที่ด้วยวิธีที่รุนแรง ทั้งๆ ที่เป็นที่ของตัวเอง แต่บางบ้านก็ได้เงินจำนวนมากพอที่จะไปซื้อที่อยู่ที่ดีกว่าได้ ทุกคนก็หายไปหมด แต่ที่พอเหมาะพอดีก็ตรงที่บ้านเก่าของชมพู่ เจ้าของที่ใช้เป็นที่ตั้งสำนักงาน

 

วันดีคืนดี มีคนได้ยินคนตะโกนดังลั่นว่า “ช่วยด้วยๆ ตุ๊กตาจะฆ่าฉัน” ชาวบ้านนึกว่าเสียงคนบ้าเลยไม่ออกไปช่วย แล้วสักพักก็ได้ยินเสียงดัง “โครม” คนแถวนั้นเลยออกมาดู ปรากฏว่าเจ้าของที่ดินนอนจมกองเลือดพร้อมกับตุ๊กตาแคนดี้ที่นอนอยู่ข้างกาย

 

ปักษ์นี้ยมทูตตัวแม่นำเรื่องราวของชมพู่มาเล่าสู่กันฟังนะคะ ตอนนี้ชมพู่โตแล้วค่ะ กำลังจะจบมหาวิทยาลัย ด้วยกำลังใจและทรัพย์จากป้าอ้อย ที่ไม่ได้เป็นแม่แท้ๆ แต่สนับสนุนจนถึงทุกวันนี้ ส่วนแม่แท้ๆ ของชมพู่ ก็อย่างที่บอกค่ะ ว่าครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่ชมพู่พบ

 

หลังจากที่ยายเสียได้ไม่นาน มีคนเห็นผู้หญิงสาวเดินออกมาจากบ้านด้วยน้ำตานองหน้า แล้วเธอก็หายไปเหมือนฝุ่นผง ก่อนนั้นเธอพูดว่า “ชมพู่ ลูกแม่ ลูกไปไหน”

 

ใช้เนื้อที่ของนิตยสารเซียนไปพอสมควรแก่เหตุแล้ว ขอตัวไปเก็ยเสื้อผ้าลงกระเป๋าเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปต่างจังหวัด เล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนๆ ดีกว่าค่ะ บรรยากาศความสนุกจะเป็นยังไงฉบับหน้าจะมาเล่าให้แฟนๆ นิตยสารเซียนได้รับฟัง หรือว่าไปเจอความสยองขวัญอะไรมายมทูตตัวแม่จะเอามาแชร์ให้ได้ขนลุกอีกค่ะ บ๊าย บาย

 

โดย ยมทูตตัวแม่

 

บทความอื่นๆ
ความคิดเห็นเกี่ยวกับบทความนี้
กรุณาเข้าสู่ระบบก่อนแสดงความคิดเห็น
 
ชื่อเรียก :
รหัสผ่าน :
ยืนยันรหัสผ่าน :
อีเมล :
กรอกอีเมลของคุณ