อาถรรพณ์บาตรแตก 6 อานุภาพคุณไสยทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว
เรื่องเล่า...คนโดนของ!!!อาถรรพณ์บาตรแตก!!! 6
อานุภาพ “คุณไสย” ทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว!!!
สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้องแฟนเซียนทุกท่าน สำหรับคอลัมน์ “เรื่องเล่าประสบการณ์จริงคนโดนของ!” ที่มาแทนที่คอลัมน์สภากาแฟประชาชน เพื่อเป็นการต้อนรับที่นิตยสารเซียน บันทึกลี้ลับได้มีการจำหน่ายทั่วประเทศผ่านทางร้านเซเว่น อีเลฟเว่น และร้านบุ๊คสไมล์,ร้านบุ๊คเฟรนด์ทั่วประเทศเป็นการตัดปัญหาที่แฟนนิตยสารเซียนได้เรียกร้องมาว่าหาซื้อนิตยสารเซียนยาก หนังสือวางไม่ทั่ว ขณะนี้ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปทุกท่านสามารถหาซื้อนิตยสารเซียนได้ที่ร้านค้าข้างต้นที่เข้าร่วมรายการได้ทุกสาขา...คอลัมน์เรื่องเล่าประสบการณ์จริงคนโดนของ! เป็นอีกหนึ่งคอลัมน์ที่เราขอทำหน้าที่สื่อมวลชนอีกแขนงหนึ่ง ที่จะทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงและสะท้อนมุมมองของคนกลุ่มหนึ่งที่มีประสบการณ์จริงในเรื่องลี้ลับ เหนือธรรมชาติ หรือจะเรียกอีกนัยหนึ่งว่า “คนเล่นของ” “คนโดนของ” ก็คงจะไม่ผิดเพี้ยน! อย่าลืมของอย่างนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวเองมี่ค่อยมีใครเชื่อ ?! แต่คุณจะเชื่อหรือไม่ยังมีคนอีกมากมายที่มีเรื่องราวและประสบการณ์จริงเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ แต่เขาเหล่านั้นไม่กล้าที่จะเล่าออกมาเพราะกลัวว่าคนอื่นจะหาว่าบ้า! นั่นเอง ทั้งนี้และทั้งนั้นทางกองบรรณาธิการเซียนจึงเปิดคอลัมน์เรื่องเล่าประสบการณ์จริงคนโดนของ! ขึ้นมาเพื่อเป็นช่องทางการถ่ายทอดให้แก่ผู้มีประสบการณ์ไปบอกเล่าและถ่ายทอดประสบการณ์จริงที่เกิดขึ้นกับตัวเองหรือคนใกล้ตัวให้ผู้อื่นได้รับรู้เพื่อเป็นอุทธาหรณ์หรือชี้แนะวิธีแก้ไขสำหรับคนที่กำลังมีปัญหาคล้ายคลึงกันได้มีทางออกไม่มากก็น้อย...ฉะนั้น! หากคุณมีเรื่องเล่าประสบการณ์จริงของตัวคุณหรือคนใกล้ตัวคุณที่โดนของ หรือ คุณไสย! อย่า!เก็บไว้คนเดียว! เขียนมาบอกเล่าสู่กันฟังจักเป็นพระคุณและกุศลอย่างสูง” (ต่อจากฉบับที่แล้ว)
เมื่อตื่นเช้าขึ้นมาทั้งคู่เตรียมตัวที่จะทำงานประจำวันนั่นก็คือ ผลิตรองเท้าอย่างเร่งรีบเฉกเช่นทุกวันที่เคยปฏิบัติมา แต่เพียงวันนี้ที่มันจะแตกต่างก็ตรงที่ว่า...
เมื่อทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวลงมาที่ชั้นล่าง พื้นที่อันซึ่งเปลี่ยนแปลงเป็นทั้งบ้านและโรงงานผลิตรองเท้าขนาดย่อมไปในตัว แยกไม่ออกระหว่างพื้นที่บ้าน ห้องรับแขก ห้องครัวไปจนถึงตัดหนังหน้ารองเท้าและทำพื้นรองเท้า ที่มีคราบกาวยางแห้งเป็นสีเหลืองเกรอะกรังติดตามผนังและพื้นบ้านเต็มไปหมด ซากเศษชิ้นส่วนหนังที่ถูกวางเรียงรายรอการาประกอบเป็นรองเท้ากองพะเนินเทินทึกเต็มบ้านไปหมด มองดูแล้วหาความเป็นระเบียบเรียบร้อยได้ยากยิ่งยวด แต่ทั้งหมดมันไม่ได้สร้างความขุ่นเคืองใจให้กับสองสามีภรรยาแต่อย่างใด เพราะมันคืออาชีพทำกินของเขาทั้งคู่ที่ใช้เป็นบันได้ในการหาเลี้ยงชีพตนเอง เธอและเขากลับภูมิใจในวิชาชีพตนเองด้วยซ้ำไปที่ไม่ต้องไปเป็นลูกจ้างใครให้เข่าโขกสับเสี่ยงทาส หากจะต้องเรียกว่าทำงานเยี่ยงทาสเขาและเธอทั้งคู่ก็ยินดีที่จะเป็นทาสตนเอง
สิ่งที่แปลกประหลาดไปกว่าทุกวันก็คือ...
เช้าวันนี้มันไม่ได้เป็นเช้าที่สวยสดใสของทั้งคู่ ใบหน้าของสามี ภรรยาไม่ต่างไปจากผีตายซาก ดวงตาลึกโพลง ผิวกายหยาบกร้าน ริมฝีปากแห้งผาก ดวงตาไร้แวว เดินตัวแข็งทื่อ คอแข็งตาขวาง ทันทีที่ทั้งคู่เปิดประตูบ้านออกต้อนรับอรุณ ก็ต้องชักประตูปิดลงทันทีที่แสงอาทิตย์ส่องกระทบม่านตาที่เบิกกว้างจนร้องเสียงหลงออกมาพร้อม ๆกัน
“โอ้ยยยยยยยย”
“ปึ้ง!” เสียงประตูปิดกระแทกอย่างเสียงดัง
“เป็นอะไร ๆๆๆๆ” เสียงเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงที่สนิทสนมกันร้องทักอยู่ด้านนอกด้วยความสตกใจและสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน
ก่อนที่ทั้งคู่จะเปิดประตูออกแล้วเอาฝ่ามือปล้องที่ดวงตา พร้อมกับเหลือบตาขึ้นไปจ้องมองเพื่อนบ้านรายนั้นด้วยสายตาที่แข็งทื่อเย็นชา จนเพื่อนบ้านรายนั้นต้องเตลิดเปิดเปิงกลับไปที่บ้านตนเอง....
ส่วนทางเพื่อนบ้านเมื่อกลับถึงบ้านตนเองเมื่อเจอหน้าสามีตนเองก็รีบคาบข่าวมาแจ้งให้สามีฟังทันทีตามประสาคนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
“นี่เธอไอ้สองคนผัวเมียบ้านทำรองเท้าเนี่ย มันจะต้องถูกผีเข้าแน่ ๆ ฉันอุตส่าห์เป็นห่วงดูมันทำกับฉันสิ มันมองฉันแทบจะกินเลือดกินเนื้ออย่างนั้นแหละ”
ฝ่ายสองสามีภรรยาเมื่ออยู่ในบ้านก็ไม่ยอมเปิดไฟ...ทั้งคู่เข้าไปจัดแจงหุงหาทำกับข้าวกินกัน แต่เหมือนว่ามันมีอะไรมาดลให้เกิดความขัดแย้ง ดูแล้ววันนี้ทั้งคู่จะหน้าตาวบูดเบี้ยวและไม่ค่อยกินเส้นกันเท่าไหร่เลย
ภรรยาจะทำผัดกะเพราะไก่ ไข่ดาวให้กิน แต่สามีกับจะกินสปาเก็ตตี้
เมียทำเสร็จเอามาเสริฟให้ผัวกิน ผัวไม่ถูกใจใช้ตีนเตะจานข้าวราดกะเพราะตกเกลื่อนกล่านบ้าน
ตอนนี้บ้านน้อย ๆที่เคยอบอุ่นกลายเป็นสมรภูมิย่อย ๆ ไปเสียแล้ว ฝ่ายภรรยาเมื่อตั้งใจทำมาให้กินแล้วสามีไม่รักษาน้ำใจเช่นนี้มีหรือเรื่องมันจะจบลงง่าย ๆ....
(โปรดติดตามต่อฉบับหน้า ตอนอาถรรพณ์บาตรแตก!!!)
ขอขอบคุณแหล่งข้อมูลจากนิตยสารเซียน
เรื่องเล่าประสบการณ์คนโดนของ
